به گزارش عَیّوق، این جشن ازجشنهای بسیار کهن و میترایی ایران باستان است که مردم از دیرزمان در فرهنگ و آداب خود تابحال آن راحفظ کرده اند. شب یلدا طولانی ترین شب سال است. خورشید بصورت مایل سوسو کنان می تابد اما نیروی توانمند امید از دل شب سرد و سیاه و جانسوز و مردافکن زایش دوباره خورشید را به ارمغان می آورد. مهر و میترا متولد می شوند. سیاهی را می شکافند و سرما و لرزش را از پا می افکنند.
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
یلدا مرکب از “یل” به معنی پهلوانِ مرد افکن و دشمن شکن و “دا” یعنی مادر، آن سرچشمه زایش و خلاقیت و آفرینندگی امید، مهر و میترا و مهربانی و برکت، شادی و همزیستی، رامش و آرامش،… قانون طبیعت همین است. دوران سختی و سرما و تنگ دستی و نداری و عُسر هر چقدر هم طولانی باشد عاقبتش به یُسر کامیابی خواهد رسید. “کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور”
می دانم که می دانید و یقین دارم که یقین دارید و نظاره گر پدرانی هستید که صورتشان از تنگدستی چون دانه های انار سرخ شده، و مادرانی که پتوی چهل تکه مهربانی را روی کرسی محبت انداخته و با انارِ سرخی صورتِ مردخانه و پسته هایِ به ظاهر خندان لب های فرزندانش و آهنگ خوش ترانه زیبای جوش آمدن و پق پق “هدیح” دندونی و رقص قوورقا و چتنه در روی ساج داغ بجای آجیل های رنگارنگِ از ما بهتران، دور بخاری آهنی قصه ی پر غصه پایان سوز و سرما را به شیرینی هندوانه نداشته شان تبدیل می کنند.
در شب چله امسالِ ایرانیان یلدا گم شده و با بی برنامگی دولت، دلار مغول وار همه چیز ما را به یغما برده حتی یلدا را هم دلار به یغما برد و یلدا پر کشیده و رفته و چله مردم بی کمان مانده است! ما هم با دختر دمِ بخت محبوسِ قفسِ فقر که با آبروداری به خواستگاران فراوانش جواب رد می دهد و با جوان تحصیل کرده و غیرتمند و بی شغلی که از پسِ دل توفانی خود با لبخند نوید فرداهای نور و روشنائی می دهد.
خواهیم نگاشت و همراه خواهیم شد و زایش دوباره یلِ مام وطن را خواهیم دید و خواهیم سرود که ای کاش هوا صاف شود و قحطی اکسیژن تمام شود و دلتنگی بمیرد، فقر وبی پولی بمیرد، ظلم و بی عدالتی بمیرد،بیکاری بمیرد، جنگ و کشت و کشتار بمیرد، دزدی و اختلاس بمیرد، غارت و چپاول بی آبرو شود، تاریکی و سیاهی، ظلم و تباهی،فقر و نداری بمیرد، بد قولی بمیرد و شرمندگی و شرمساری بمیرد، جدائی و پریشان حالی بمیرد، عزت و سرافرازی سر افراز شود و مهر و مهربانی پا بگیرد. به همه جا سربزند، شادی و نشاط پرواز کند به همه جای جهان پر بکشد، صلح و صفا جهانی شود و عدل و داد قدرت یابد بیدادگران را منکوب نماید.
وطن آباد گردد، چشمه ها بجوشند، رودها جاری شوند و دشت ها سبز و خرم شود،کشت و زرع ها بار بگیرند و درختان مثمر سر به زیر آورند و سروها قد کشند و سپیدارها و صنوبرها سر افرازی کنند. یلدای مردم پیدا شود و بر گردد و چله همگان کماندار شود و دوباره همه فرزندان وطن دور هم جمع می شوند داستان های چنلی بئل و کوراوغلی و کچل حمزه و هجر خانم را نقل کنند و میلاد مهر و میترا را دوباره دور هم جشن بگیرند.
انتهای پیام/
