به گزارش عَیّوق، دو سال از فقدان حاج آقای محبوب مردم آذربایجان و تبریز می گذرد و هنوز که هنوز است داغ نبودن آیت الله شهید آل هاشم و مالک دلها استاندار فقید مالک رحمتی تازه است اما یاد و نام شان از حافظه تاریخی این ملت پاک نمی شود. به واقع با سقوط بالگرد در ۳۰ اردیبهشت سال ۱۴۰۳ سرمایه های انسانی ارزشمندی از این خطه پر کشیدند و آسمانی شدند که بودن شان برای سالها می توانست سکوی پرتابی برای توسعه و پیگیری مطالبات مردم آذربایجان باشد.
راز محبوبیت شهدای خدمت خطه آذربایجان مردم داری و مردم مداری شان بود و بس. شهیدان آیت الله آل هاشم و مالک رحمتی روحیه مردمی داشتند و هیچ گاه اسیر صندلی ریاست و پست و مقام نشدند و دائم و با هر بهانه ای بدون تشریفات میان مردم در کوچه و بازار بودند. اکنون این مردم طالب مسئولانی از جنس شهدای خدمت هستند که گوش شنوایی برای شنیدن مطالبات و مشکلات شان داشته باشند.
برای امام جمعه محبوب تبریزی ها تشریفات و رعایت پروتکل های امنیتی معنی نداشت او در تاکسی، مترو، اتوبوس، بازار و همه مراسم های مذهبی و ملی میان مردم بود و یک تنه با پیگیری خواسته های مردم از مسئولان استان جور مدیران بی کفایت و کم کار را می کشید و در این مسیر هرگز خسته نشد.
حاج آقای مردم با اقدامات ابتکاری خود به الگویی برای دیگر امامان جمعه و مسئولان کشور بدل شد و آوازه فعالیت های اثربخش اش ایران زمین را درنوردید و به عاملی برای ارتقا و عینیت بخشیدن به قدرت نرم جمهوری اسلامی تبدیل شد. آیت الله آل هاشم پرچمدار کاهش فاصله میان مردم و مسئولان بود و سعی کرد با بودن میان مردم و در پیش گرفتن سبک زندگی ساده و بی آلایش این فاصله را کم و اعتماد آسیب دیده را ترمیم کند.
شهیدان آل هاشم و رحمتی دو چهره ماندگار در روح و جان مردم آذربایجان مرد عمل و میدان بودند و نتایج حضور میدانی شان میان مردم شهرها و روستاهای استان فقط کسب لبخند رضایت ناشی از حل شدن مشکلات و محقق شدن مطالبات بر زمین مانده بود. آنها به تمامی نماد مدیران تمام عیار مردمی در جمهوری اسلامی بودند.
انتهای پیام/
