عَیّوق – طنز: سام علیکم! چاکر شما غضنفر هستم! حدودا چل پنجاه ساله؛ بچه ناف تهرون.
تو کوچه پس کوچه‌های چاله میدون بزرگ شدم و قد کشیدم تا شدم اینی که دارین می‌بینین؛ ببخشین می‌خونین!
بلاشک با خودتون می‌گید چطور شده که این لاتِ آسمون‌جٌلِ هَپَل و هَپو قلم برداشته و فرمایشات می‌فرماید و آخر سر هم لابد می‌خواد بلاگر ملاگری، چیزی بشه و کلی فالوفِر مالوفر داشته باشه و خدا رو بنده نباشه؛ اَکک ِهِی! مگه من چمه که هیشکی قبولم نداره؟!
تا میگم روزنومه‌نگارم و اهل قلم، همه مسخرم می‌کنن و به ریشم می‌خندن! نمی‌دونم؛ کورم؟ کرم؟ کچلم؟ آخه چرا هیشکی ما رو قبول نداره؟ مگه ما چیمون از این بچه ژیگول‌های فرق وسط کمتره که نمی‌تونیم دردای جومعه رو تو رِسونه‌ها بنالیم؟!
گردن کلفت نکردیم که همین جور وایسیم نگاه کنیم که یک عده افراد نالایق بی‌سوات، هر چی رِسونه هس تو این مرز و بوم قبضه کنند و بلایی رو که دارین می‌بینین، سر خبرگزاریا و روزنومه‌ها دربیارن!
به خدای احد و واحد ترجیح می‌دم این سبیلا رو از ته بزنم و لبه‌دارم رو بردارم و موهام رو روغن بزنم، حتی به جای دستمال یزدی لپ تاپ دستم بگیرم؛ تا اینکه مثل بی‌غیرتا بشینم و این اوضاع و احوال رو تحمل کنم!! بابا واسه ما اف داره!…
مرتیکه مفت‌خورِ الدنگ، یه چایی هم که تو دفترش کوفت می‌کنه یا یه مستراحی می‌ره، اونا رو هم جزو عملکرداش می‌نویسه می‌ده رسونهها بزنن!! کرور کرور هم این بیت‌المال بی‌صاحاب رو بابت این عملکرداش حیف و میل می‌کنه!…
روزنومه و رسونه نگو! بگو بیلبورد؛ بگو بنر؛ بگو تیزر تبلیغاتی؛ انگار همه اینا رو جم کردن، کوچیکشون کردن و چپوندن تو یه کاغذ کوچیکتر که اسمش روزنومه است. یه عکسهایی هم می‌زنن که اگه طرفو نشسناسی خیال می‌کنی یوزارسیفه! شکر خدا همشونم خوش تیپ و تو دل برواند(؟)!
شیطونه میگه بلند شم برم با یه کف گرگی، فک مک همشون رو بیارم پایین و چند تا خط روشون بندازم و بی‌ریختشون کنم!!
از یه چیز این یاروها خیلی خوشم میاد. اونم اینه که وقتی مثلا یه فاکتور دو میلیون تومنی واسه نیم صفحه براشون می‌نویسی و میفرستی، با هزار خواهش و تمنا حاضر می‌شن حداکثر ۱۰۰ تومنشو وصول کنن!! دلم حسابی خنک می‌شه! خوب حال می‌گیرن!
من موندم با این اوضاع و احوال، کی می‌خواد معضلات جومعه رو نقد و بررسی کنه و اونوقت سطح تفکر جومعه رو ارتقا بده؟!! لابد من گردن شکسته! خیالی نیست و به قول شاعر:
در این درگه که گه گه کَه کُه و کُه کَه شود ناگه وانگهی دریا شود!!!!
زت زیاد!
انتهای پیام/
